Thema Vieren

Geplaatst op

Vieren gaat vaak gepaard met rituelen.We gebruiken ze om belangrijke overgangen in ons leven te markeren. Een ritueel is een moment van verdieping en verbinding. Rituelen helpen ons stil te staan bij wat écht belangrijk is. Ze verbinden ons met onszelf, met betekenisvolle anderen, een groter geheel.
Rituelen kunnen gelinkt zijn aan religieuze instituten. Maar dit hoeft niet. Veel mensen voelen zich hiervan “vervreemd”. Ze zijn op zoek naar een alternatief maar weten niet goed wat of hoe.
We voelen en weten dat een moment betekenisvol is maar weten vaak niet hoe daar uitdrukking aan te geven, dit te vieren.
Wat is iets goed vieren? Hoe doen we dat? Wat vieren we eigenlijk?

(door Joop Kools)

Advertenties

Thema Tijd

Geplaatst op Geupdate op

Waar moet je beginnen als je het wilt hebben over de tijd? Volgens onze tijdstelling begon de tijd in het oneindige en eindigt de tijd in het oneindige.  Het oneindige heeft geen begin en geen eind, dus heeft de tijd ook geen begin en geen eind. Toch is de tijd meetbaar, op een goed geplaatste zonnewijzer en op onze horloges loopt de tijd continu door. Waarom zeggen we dan op onvergetelijke momenten dat de tijd stilstaat? Waar blijft de tijd?

(door Saskia van der Werff)

Thema Afscheid

Geplaatst op Geupdate op

Afscheid breekt. Afscheid deelt op. Afscheid maakt los. Iets scheidt zich af van iets anders. Dit kan zeer pijnlijk zijn. Het kan ook een grote opluchting betekenen. Tijd voor iets nieuws, iets anders. Gedurende ons leven nemen we regelmatig afscheid: voor even, voor langere tijd of voor altijd.  Je verhuist of verliest een dierbare. Wat ook kan, is dat je afscheid moet nemen van je overtuigingen.  Van iets waarin je eerst wel en dan niet meer gelooft. Je gaat op een andere manier kijken en je realiseert je dat je wereld niet meer hetzelfde is.

Om afscheid te kunnen nemen is het nodig om te ontmoeten. Elkaar aan te raken, om nabij te zijn. Om afstand te kunnen nemen, houd je vast voordat je loslaat. Maar wanneer is het het juiste moment om los te laten? Hoe lang houd je vast? Aan je geliefde, je woonplaats, je overtuiging? En wat is ervoor nodig om afstand te nemen? Kan je leren afscheid te nemen?

(door Saskia van der Werff)

Thema Toeval

Geplaatst op Geupdate op

Op een zangavond in maart kwamen toevallig alle 15 koorleden te laat. Ze hadden om 7:20 in de kerk moeten zijn. Om 7:25 werd de kerk volledig verwoest door een gasexplosie. Niemand raakte gewond, omdat iedereen te laat kwam. Toeval? Nee hoor, zouden sommigen zeggen, want toeval bestaat niet. De kans was 1 op een miljoen, dus was het niet toevallig. Anderen zouden zeggen dat Vrouwe Fortuna de koorleden zeer welgevallig was. En Philo, de Griekse filosoof, zou zeggen: ‘Als toeval niet bestaat, waarom is er dan een woord voor?’

Gebeurtenissen die ons onverwacht overkomen, noemen we toevallig.  Je woont in Vrouwenpolder, zegt aan het eind van het jaar je lot op en prompt winnen bijna al je buren een miljoen. En jij niet. Is dat domme pech? Of hebben we het toeval wel in de hand, door bijvoorbeeld beter op te letten?  Je loopt gehaast een drukke weg over en je word bijna geraakt door een auto. Je kon net opzij stappen. Als je beter had opgelet dan was er niets aan de hand geweest. Is dat dan stom toeval? Het toeval kan je gunstig gestemd zijn, maar het toeval kan je ook het noodlot toebedelen. Zouden we zonder toeval willen leven? Of geven we de voorkeur aan een leven vol toevalligheden?

Een denkgesprek over het toeval kan beginnen met de vraag: ‘Wat regelt het toeval in jouw leven?’

(door Saskia van der Werff)

Thema Vergeten

Geplaatst op Geupdate op

Iedereen maakt het wel eens mee. Je loopt terug om iets op te halen. Eenmaal aangekomen op bestemming ben je vergeten waar je naar op zoek was. Er gebeurde onderweg iets waardoor je vergeet wat je wilde onthouden.  Deze ervaring roept allerlei vragen op. Vergeten gaat vanzelf, maar kan ik me ook voornemen iets te vergeten.  Kan ik me voornemen: ‘Dit wil ik vergeten?”

(door Saskia van der Werff)

Thema Tafelmanieren

Geplaatst op Geupdate op

Tafelmanieren dienen om aangenaam samen te eten. Als je met elkaar aan tafel zit, gedraag je je fatsoenlijk. Niet met je handen eten, niet boeren, niet slurpen, geen ellebogen op tafel en al helemaal geen voeten.  Tafelmanieren zijn ons met de paplepel ingegoten.  We waarderen het erg als iemand met goede manieren aan de dis verschijnt. Sommige tafelmanieren zijn heel redelijk; niet met je mond vol praten voorkomt dat je stikt in je eten. Een servetje op je schoot voorkomt het morsen op je kleren. Andere tafelmanieren zijn weer erg vreemd: waarom zetten we eigenlijk een eitje in een stenen dopje op tafel?

Tafelmanieren zegt wat over hoe je opgevoed bent. Slecht opgevoed herken je aan slechte tafelmanieren; goed opgevoed gaat gepaard met goede tafelmanieren.  De humanist Desiderius Erasmus schenkt niet zomaar veel aandacht aan goede tafelmanieren want: “Mensen worden niet geboren maar gevormd.” Tafelmanieren dragen volgens hem bij aan de vorming van mensen tot een nuttig onderdeel van de maatschappij.

Een denkgesprek met een knipoog over tafelmanieren kan beginnen met de vraag: “Aan welke tafelmanieren erger jij je”

Meer lezen: Erasmus, Etiquette>>

(door Saskia van der Werff)

Thema Vertrouwen

Geplaatst op

We kennen het gezegde ‘Vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. Dat betekent dat vertrouwen niet blijvend is; als je denkt dat je het hebt kan het zomaar weer verdwijnen. Wanneer kunnen we van vertrouwen spreken? Is het gebaseerd op wederkerigheid? Of iets wat we voor onszelf bepalen?

Maar hoe zit het dan met het te goed zijn van vertrouwen en het vertrouwen beschamen, waardoor we in grote verwarring kunnen raken over onszelf of anderen.

(door Willem Pots)